Koesie

You told me to be polite
So i were
You gold me to look good
So i did
You told me to smile
So i smiled
You told me to be happy
So i tried

Ik keek naar je toen je langzaam verdween
Ik keek naar je toen je ogen zich sloten
Ik keek naar je toen je over me droomde
Toen ik wist dat je me wilde
Toen ik wist dat je me nodig had

Ik besefte toen dat liefde was dat je me zou missen als ik er niet meer was

Er komen steeds meer mensen bij. Overal waar ik ben, op de wc, onder de douche, op bed, hoor ik mensen lachen praten of huilen. Ik vind dat erg vermoeiend. Ik zie dus nu wel een beetje het voordeel in van mijn oorpijn.
Verder vind ik het ook wel weer gezellig en leuk spannend als er nieuwe mensen komen. Vandaag viel wel mee, het gaat hier gewoon zijn gangetje allemaal. Ik heb niet veel vrije tijd dus mijn dagen schieten best op.

Dag 6.

Ik zit alweer te wachten op de trein.
Het weekend was leuk. Ik heb genoten. Ik ga deze week niet constant denken aan het weekend dat gaat komen. Niet meer hoeveel nachtjes nog en niet meer hoeveel uren. Ik moet nu leren leven en nu leren genieten. Al is het genieten moeilijk, omdat ik niet weet of ik er in mee wil gaan. Ik weet niet eens of ik er wel van WIL genieten.

Dag 4.

Ik vind het doen van de klusjes niet erg. Ik vind de therapie niet erg. School vind ik zelfs leuk. Ik vind de meiden aardig en ik vind mijn kamer fijn.
Ik mis alleen het thuis bij mama papa Lotte joost en Peter zijn

Dag drie.

Het was zowaar gezellig vandaag op sommige momenten. Ik heb spongebob geschilderd omdat iemand een activiteit moest verzinnen:p haha en ik vond ergens motievatiestickers haha en toen hebben we iedereen volgeplakt. Ook vind ik het leuk op school, ik mag lekker zelf werken en moet niets en dat motiveert me veel meer. Ik wil graag slagen namelijk! Alleen therapie vond ik vandaag lastig. Mensen moesten heel dichtbij je gaan staan en je moest aangeven wanneer je je nog op je gemak voelde. Ik ben niet graag dichtbij mensen die ik nog niet ken. Ik voelde me erg angstig en ik wil zon opdracht niet meer doen! Verder komen er nog wel traantjes maar ze vinden dat ik het goed doe en ben dus stiekem best trots!

Dag twee ‘s avonds

Ik voel me niet mezelf
Vandaag liep ik met iedereen inclusief begeleiding door de stad en ik hoorde er niet bij
Althans ik wilde er niet bijhoren
Ik vind het moeilijk te accepteren dat ik niet zoals de anderen in de stad mag winkelen met vriendinnen of met mijn vriendje lachen. Nee ik moet bij de groep blijven. En aan mezelf werken. Waarom waarom heb ik hiervoor gekozen
Waarom waarom heb ik dit nodig
Ik keek naar een foto van mezelf van een tijdje geleden en ik voelde er niets bij. Ik voel mezelf hier niet datzelfde meisje. Ik weet niet wat er aan de hand is..
Ik wil naar huis…

Dag twee

Ik moet nog wennen
Ik weet niet of ik wel wil wennen, aan dit
Maar ik kies al steeds dezelfde wc
Ik weet waar de ontbijtspullen staan en ik heb lekker geslapen.
Misschien is het nog moeilijker om juist te beseffen
Dat ik er wel aan MOET wennen
En dat het nog lang niet voorbij is..

Dag een.

Het is moeilijk
Ik mis je, ik mis iedereen
Ik kan het niet begrijpen, dat dit moet
Het moet van mezelf, maar het is heel zwaar. Ik voel me alleen en weet niet of het goed komt.
Niemand hier die me kent en me kan troosten. Wat was ik stoer toen ik kwam. Wat voel ik me nu zwak.
Ik wilde dat ik op dit moment in god geloofde. Dat er iemand altijd bij me was die ik kende.
Maar nu lig ik hier op een onbekend bed onder een onbekende deken.
Ik beloof morgen ochtend weer stoer te zijn. Nu eventjes niet, ik ben te moe.